Een stad op een berg

Op deze dinsdag 6 oktober deel ik graag wat bemoedigende woorden over L I C H T.
Licht hoezo? Zo licht is het leven op dit moment niet. Allerlei zorgen en problemen buitelen over
elkaar heen. Meest opvallende bericht vandaag is de maatregel van minister Grapperhaus:
kerken en moskeeën mogen nog een maximum van 30 mensen toelaten tijdens hun diensten.
Aanleiding is een kerk in Staphorst, waar zich men wel aan de afstand hield maar waar gezongen
werd en geen mondkapjes gedragen werden.
Iedereen moet offers brengen en geduld hebben. En juist nu hebben we elkaar ook zo hard nodig.

Vorige maand las ik het verhaal van Samuel Wells uit Londen. Hij vertelde over de kerk.
‘De kerk heeft vaak een laag zelfbeeld. Vroeger zat de kerk vol en hadden we invloed in de
maatschappij, maar die tijd is voorbij. Wij doen dus iets niet goed. We hebben het gevoel van iemand die werkloos is: niemand heeft ons nodig.
Als we dat nu eens omdraaien naar een houding van nederigheid. God geeft ons alles wat we nodig hebben; laten we ons openstellen om dat te ontvangen.’

Aan het woord is Samuel Wells – een Engelse theoloog die voorganger is in de St. Martin-in-the Fields, een kerk in het centrum van Londen.
Hij pleit voor een nieuwe Reformatie: ‘Niet vergeving van zonden centraal, maar Gods koninkrijk dat komt. Het grote probleem is niet de zonde of de dood maar het isolement. God wil met mensen omgaan. Dat was het doel van zijn schepping. God is relatie – in zichzelf al: Vader, Zoon en Geest. Als mensen weerspiegelen we dat.
Wij denken in de kerk vaak vanuit schaarste. Maar God geeft overvloed. Hij geeft ons alles wat we nodig hebben. Als er schaarste is komt het doordat wij niet zien hoeveel Hij ons geeft in elkaar en in de vreemdeling – of die wij als zodanig beschouwen. Daarom is het belangrijk om niet als kerk te gaan uitmaken wie er wel en niet bij hoort – dat is niet nederig. Kerk-zijn is inclusief.
Ons probleem is niet alleen de zonde of de dood, maar de vervreemding in de vier relaties waarin je als mens leeft: met God, met jezelf, met elkaar en met de schepping. Verzoening in die relaties is de kern van het evangelie. En de hemel is waar we in al die vier relaties in volkomen harmonie zijn. De kerk wordt in de Bijbel wel ‘fundament en pijler van de waarheid’ genoemd.
Die waarheid is Christus, de kerk is zijn lichaam. Hij is volkomen God en volkomen mens. Dat is wat anders dan: wij hebben de waarheid en moeten van anderen niets aannemen. De vrucht van de Geest is buiten de kerk ook te vinden. De Geest vernieuwt en verrast de kerk voortdurend.’

Tot zover de woorden van Samuel Wells in het ND van zaterdag 10 september.

Woorden waar ik blij van word en hoop uit put.
Het doet me denken aan Jezus. Met regelmaat word ik herinnerd aan de Bergrede.
Jezus gaat hier zijn leerlingen uitleg geven over de nieuwe wereld. Dan noemt Hij negen
onderwerpen om aan te geven voor wie het echte geluk is.
Voor mensen die weten dat ze God nodig hebben. Voor hen is Gods nieuwe wereld.
Voor mensen die verdriet hebben. Want God zal hen troosten.
Het echte geluk is voor mensen die vriendelijk zijn. Want aan hen zal God de aarde geven.
Voor mensen die doen wat God wil en dat het allerbelangrijkste vinden is het echte geluk. Want God zal hun moeite belonen.
Het echte geluk is voor mensen die goed zijn voor anderen. Want God zal goed voor hen zijn.
Het echte geluk is voor mensen die eerlijk zijn. Want zij zullen God zien.
Voor mensen die vrede sluiten is het echte geluk. Want zij zullen kinderen van God genoemd worden.
Het echte geluk is voor mensen die lijden omdat ze doen wat God wil. Want voor hen is Gods nieuwe wereld.
Het echte geluk is voor jullie. Jullie zullen het misschien moeilijk hebben omdat je bij mij hoort. Als je uitgescholden of gevangengenomen wordt. Of als mensen allerlei leugens vertellen over je – wees dan blij en vrolijk. Want jullie krijgen een grote beloning in de hemel. De profeten van vroeger werden net zo slecht behandeld als jullie. (Mattheus 5 Bijbel in gewone taal.)

Klaar staan voor mensen heeft zin. Licht verspreiden. Zoals een stad op een berg die door iedereen gezien wordt. Elkaar steunen, zien en opzoeken blijft broodnodig. Ook al is het in een kleine groep.
Juist in die kleine groep mensen kan je elkaar tot een hand en een voet zijn. Misschien geen knuffel of zoen waar je zo naar verlangt. Maar die aanraking van je elleboog of voet, die blik, die lach en lieve woorden maken het verschil. Alles wat je aandacht geeft groeit. Wees goed voor elkaar en zoek elkaar op. Online of live. Trek aan de bel wanneer je je eenzaam voelt en iemand nodig hebt om bij uit te huilen. Uit te razen als je boos bent of je verdriet, angst of blijdschap mee te delen.
Je bent niet alleen en weet dat je Hemelse Vader je altijd hoort en ziet.
Bid hem of hij je nabij wil zijn en mensen op je pad wil brengen als je je alleen voelt.
Het ga je goed. Blijf gezond en houd moed. Het Licht is er altijd en overwint de duisternis.

Zin om een keer te sparren en of een wandeling door de natuur te maken?
Van harte welkom 🙂
Vaarwel, adieu en lieve groet,
J o k e

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.